27.04.2020 Temat: Strach ma wielkie oczy

1. „Kto tak stuka?” – scenka sytuacyjna. Rodzic prosi jakąś osobę(jeśli to możliwe), aby ta w wyznaczonym czasie podeszła do drzwi i stukała w nie, drapała, ruszała klamką, ale nie wchodziła. Rodzic wykazuje zaniepokojenie zaistniałą sytuacją i wspólnie z dzieckiem snuje domysły, kto może być za drzwiami. Następnie rodzic podchodzi do drzwi i pyta: Kto tam?....

A potem wspólnie z dzieckiem rozmawia  na temat zaistniałej sytuacji i domysłów oraz uświadamia, że to dobrze, że w takich wypadkach towarzyszy nam strach, ponieważ dzięki temu postępujemy ostrożnie i nie otwieramy drzwi nieznajomym.

2. „Nocne strachy” – słuchanie wiersza i rozmowa na temat jego treści.

Nocne strachy

Jest już późno, środek nocy.

Leżę w łóżku, na mnie kocyk,

na poduszce głowa leży,

 a na głowie włos się jeży.

Bo wokoło jakieś dźwięki, odgłos kroków, dziwne brzęki,

 mysz chrobocze, zegar tyka

– dość upiorna to muzyka.

Muszę znaleźć jakiś sposób,

by się pozbyć tych odgłosów.

Jeszcze chwila do namysłu

 – w końcu nie brak mi pomysłów.

Hm… Nie zrobię z siebie tchórza,

co tam strachy, lęki, burza…

Wolę sobie smacznie spać,

zamiast się tak strasznie bać.

Przykładowe pytania:

Jakie dźwięki słyszał bohater wiersza?

Dlaczego w nocy się boimy?

Czy ktoś z Was miał kiedyś straszny sen? Jaki? Co wtedy zrobił?

3. „W krainie dźwięków” – słuchanie i odgadywanie źródeł dźwięków. Rodzic gromadzi przedmioty wydające różne dźwięki: odkurzacz, telefon komórkowy, mikser, dzwoneczki, młotek, piszczącą zabawkę, samochód na baterie, budzik. Pokazuje je , a następnie chowa tak, żeby dziecko ich nie widziało, np. do pudełka lub za siebie. Wydobywa z nich dźwięki, z każdego osobno. Dziecko nazywa przedmioty, których dźwięk usłyszało. Rozmawiają na temat towarzyszących im emocji wywołanych konkretnym odgłosem.

4. „Jak pokonać nocne strachy?” – giełda pomysłów. Rodzic rozmawia z dzieckiem o przyczynach występowania lęków, odnosi się do gier komputerowych czy nieodpowiednich dla dzieci filmów. Następnie przygotowuje sylwetę stracha, na której wspólnie z dziećmi rysują i zapisują sposoby na przezwyciężenie lęku przed ciemnością i nocnymi strachami. Na koniec odczytują wszystkie propozycje i wieszają sylwetę na ścianie.

5. „Złe duchy czy dobre duszki?” – ćwiczenie na karcie pracy, rozpoznawanie samopoczucia na podstawie mimiki. Rodzic prezentuje różne miny i postawy ciała i prosi o odgadywanie, jak dziś się czuje. Dziecko nazywa emocje i odczucia, które „odczytuje” z mimiki i gestów. Następnie  bawią się w pokazywanie i odgadywanie różnych emocji i rodzajów samopoczucia. Na zakończenie oglądanie duchów na ilustracji w kartach pracy i  nazywanie ich emocji, samopoczucia. Następnie czytanie wyrazów umieszczonych nad tekstem i łączenie  z duchami, do których pasują podane określenia. Pozostałe duchy opisują własnymi słowami.

Pomoce: „Karty pracy” cz. 4, s. 9, kredki

6. „Magiczna gwiazda” – praca plastyczno-techniczna. Rodzic opowiada dziecku o magicznej gwieździe oraz jej mocy chroniącej przed lękami. Następnie tworzą własną gwiazdkę – opiekunkę. Po skończonej pracy dziecko opowiada o swojej gwiazdce opiekunce.

Pomoce: sylweta gwiazdy dla każdego dziecka, folia aluminiowa, ruchome oczka, kolorowa bibuła, klej, taśma klejąca, wstążka

7. „Mój najpiękniejszy sen” – opowiadanie dziecka. Rodzic daje dziecku kolorową poduszkę, która pozwoli  przypomnieć sobie najpiękniejszy sen. Dziecko trzymając ja w ręku ręku , opowiada swój sen.

8. Fruziaki – Fruzia i nocne strachy

https://www.youtube.com/watch?v=S1NUhP68FuQ

9. Dodatkowe karty pracy (krzyżówki, łamigłówki, zadania matematyczne)

Pozdrawiamy serdecznie

 

 

Marzena Skrzecz, Barbara Stachowska